Агар ёриву ноёрӣ, Худо ёрат, Худо ёрат,

Гар орӣ ёд ё н-орӣ, Худо ёрат, Худо ёрат.

Вале то роз гӯям ман шаби маҳтоб бо маҳтоб,

Барам шабро ба бедорӣ, Худо ёрат, Худо ёрат.

Резаборон бибор, субҳи баҳор,

Шаҳри моро сафои тоза бикор!

Гард мешӯй, эй ту поки зулол,

Аз рухи ин замони чангу ғубор.

Агар ёдат набуд, аз ёди дунё рафта будам ман,

Ба ёди даҳр мондам ман, ки ишқатро сутудам ман.

Чӣ ҷойи ҳайрат аст ин ҷо, ки то умр аст мебурдам

Ба як дил чор уқёнуси ишқат дар вуҷудам ман.

Забони мо на ҳар розе кунад ифшо, ки ӯ роз аст,

Чу ғофил розро аммо зи мо пурсиданаш ноз аст.

Ниҳон аст ошкори ӯ чу гавҳар дар дили дарё,

Валекин рози мо чун орази дарё ба ӯ боз аст.

Туро танҳо барои буданат ман дӯст медорам,

Тани дар ҷон, туро чун ҷони дар тан дӯст медорам.

Дилу ҷонам пур аст аз ту, ки ҳадди он муайян нест,

Туро беш аз ҳади он номуайян дӯст медорам.

Агар дар атрбези навбаҳорат бошӣ аз ман дур,

Ба бӯйи атри гесӯи ту гулшан дӯст медорам.

Фурӯ рафтам дигар дар кори худ ман,

Чу даркорат наям, даркори худ ман.

Каму беши ҷаҳон фарз аст оё,

Кунам фикри каму бисёри худ ман.