Навиштае ба зери сурати рассоми арман Мартирос Сарян ва Паруйр Севак, ки дар он шоир дасти рассоми 90-соларо бо эҳтиром мебӯсад.

 

Магар гулҳо ба рӯйи бому дарҳо

Барои хотири булбул шукуфта.

Ба девору ба гулдону ба саҳро

Надонам доғи ту ё гул шукуфта.

 

Гули рухсораҳо дар расми ту беш

Зи гулҳои гулистон дилрабоянд.

Ва ё гулҳо зи хандоханди лабҳо

Сари шохи дарахтон мекушоянд?

 

Магар дунё ба чашмони ту боғ аст,

Ки сар то сар кунӣ гулофаринӣ

Ва ё гулҳои ту гулҳои доғ аст?

Ба пирӣ дарду доғеро набинӣ!

 

Агарчи расмҳоят сӯхт дар об,[1]

Зи нав тасвир кардӣ сурати мо.

Туро бинему мо худро шиносем,

Кашӣ дар сурати мо сирати мо.

 

Зи амри осмонҳо сар кашам ман,

Ки шоирвор бар гардун кашам сар.

Само фармоядам гар дастбӯсӣ,

Набӯсам даст, ҷуз дасти ҳунарвар!

 

 

                 *     *     *

 

Дар миёни неку бад марди ҳунар

Ҳар қадар бо ҷони худ бозӣ кунад,

Қотилаш набвад ҷуз истеъдоди ӯ,

Ӯ вале бо қотилаш нозе кунад.

 

Парварад онро ба ҷони хештан,

Хешро созад фидои санъаташ.

Пас чаро ҳар беҳунар дар қасди ӯст,

Ӯ, ки худ мирад барои санъаташ.

 

Беҳунарро нест раҳми пурҳунар,

Чун ҳунар бар ҷони ӯ наштар занад.

Гар замонро зери фармон оварад,

Ҷумлаи соҳибҳунарро сар занад.

 

Зинда бошӣ, эй рақиби пурҳунар,

Зинда бошад то ба ту марди сухан.

Баски ҳаргиз ҳамқирони хешро

Аз пасаш ту корд натвонӣ задан.

 

              *     *     *

Эй раҳгузар, як дам биист,

Бар рӯйи ӯ бинмо назар.

Ҳоло, ки мебинӣ варо,

Дигар дучор ойӣ магар?

Биштоб ту, биштоб ту,

Дар чашми ӯ худро шинос.

Бин, эй басо меҳре дар ӯст,

Ӯ нест ҳаргиз ношинос.

Дар шӯълаи чашмаш бубин

Ту шӯълаи чашмони хеш.

Дар дидаи равшан биҷӯ

Ту равшании ҷони хеш.

Эй раҳгузар, беғам марав,

Бе ӯ ба ту ғам мерасад.

Кай мерасад кӯҳе ба кӯҳ,

Одам ба одам мерасад.

 

                   *     *     *

Агар як шоири бодафтаре буд,

Ҳазоронро набуд девону дафтар.

Намонда байте аз онон нишона

На дар тоқу равоқу санги мармар.

Нишаста дар лаби рӯди равоне

Суханро ҳамчу зар шустанду рафтанд.

Дубайтиро чу хирман бод карданд,

Ғазалҳоро ба оби ҷӯй гуфтанд.

Ба рӯйи дафтарам маштоб, хома,

Макун дар бегуноҳӣ пургуноҳам.

Равад ҳарфи хато дар дафтари шеър,

Кунад барги сафедаш рӯсиёҳам.

 

[1] Соли 1928 дар Порис намоиши расмњои Сарян барпо мешавад ва њангоми сўхтор дар киштї њамаи он расмњо нобуд мешаванд.